Green
De klassieker. Grassig, vol, met precies genoeg bitter.
- Basisthee
- Japanse matcha (groene thee)
- Waar de kleur vandaan komt
- Chlorella en spinazie
Matcha is geen kleur en geen smaak: het is een manier om thee te drinken. Het hele blad, vermalen tot poeder, opgeklopt in water. Wij hebben die methode toegepast op zes verschillende theeën.
Matcha betekent letterlijk „gemalen thee”. Het benoemt geen plant en geen kleur, maar een methode. Daarom werkt ze al meer dan achthonderd jaar, en daarom kun je haar op elke thee toepassen.
Je legt het blad in water, wacht en gooit het blad weg. Je drinkt wat het water eruit heeft weten te halen.
Het blad is al poeder. Het trekt niet, het lost op. Je drinkt het hele blad, niet zijn schaduw.
De laatste weken groeit de plant afgedekt. Het blad wordt donkerder en zachter.
Een stoomstoot stopt de oxidatie en legt de kleur van het blad vast.
Stelen en nerven gaan eruit. Alleen het zachte deel blijft over.
Zeer fijn gemalen, tot een poeder dat in het water zweeft in plaats van te bezinken.
Oolong, gele thee, zwarte thee, pu-erh en witte thee komen allemaal van dezelfde plant als groene: Camellia sinensis. Wat verandert is de oxidatie van het blad. En daarmee de kleur en de smaak.
Zo ontstonden de zes. Elke blend vertrekt van een gemalen thee en voegt echte botanicals toe — bloem, wortel, vrucht of specerij — die de kleur geven. De thee vormt de basis; de botanicals de kleur.
Groen, wit, geel, oolong, zwart en pu-erh komen allemaal van één plant: Camellia sinensis. Wat ze scheidt is hoe ver het blad na de pluk mag oxideren. Daar komen kleur en smaak vandaan.
Pu-erh staat er bewust apart: die oxideert niet alleen, die fermenteert met de tijd. Dat is een ander proces, vandaar de scheiding op de schaal.
De klassieker. Grassig, vol, met precies genoeg bitter.
Zacht en bloemig. Het onwaarschijnlijkste blauw dat in een kop past.
Kruidig en warm, met kaneel, kardemom en gember.
Diep en geroosterd. Echt zwart, geen donkerbruin.
Aards en fruitig tegelijk. Het roze komt uit de wortel.
De fijnste. Romig, met kaneel en vanille.
Green vertrekt van Japanse matcha van groene thee. De andere vijf van oolong, gele thee, zwarte thee, pu-erh en witte thee.
Veel van wat als „blauwe matcha” wordt verkocht is gemalen vlindererwtbloem en weinig meer: mooi, maar zonder één theeblad erin. Wij vertrekken altijd van een thee. Geen thee, geen matcha — alleen kleur.
Matcha betekent „gemalen thee”, dus alle zes ontstaan via dezelfde methode: een gemalen thee die je in water opklopt in plaats van laat trekken. Green vertrekt van Japanse matcha van groene thee; de andere vijf van oolong, gele thee, zwarte thee, pu-erh en witte thee.
Van echte botanicals, nooit van kleurstoffen: vlindererwtbloem en spirulina voor het blauw, rode biet en pitaya voor het roze, kurkuma en pompoen voor het geel, cacao en kool voor het zwart.
Nee, en dat is juist de bedoeling. Elke basisthee heeft eigen karakter: pu-erh is aards, oolong bloemig, witte thee fijn. Alleen Green heeft het grassige profiel van klassieke matcha.
Nee. Geen enkele blend bevat toegevoegde suikers of additieven. De suikers in de voedingswaardetabel zijn de van nature aanwezige suikers uit fruit en groente.
Eén theelepel (2 g) in 120 ml water van ongeveer 80 °C. Klop met de chasen tot er geen klontjes meer zijn en voeg 120 ml melk naar keuze toe.
Zes theeën, zes kleuren, één methode.